Columns e.a. |
|
Kies een van de volgende secties:Hier vindt u links naar de (e-)tijdschriften waarin genoemde publicaties verschenen zijn
ColumnsDe voorbeeldige picknicker Laat niet als dank voor 't aangenaam verpoozen den eigenaar van 't bosch de schillen en de doozen. Lees verder in: VroegeVogels.Vara.nl, 22 januari 2010 De danser Waarom dansen we? Zomaar, omdat we het leuk vinden? Dat is zeker waar, maar als we de anthropologen mogen geloven, is dansen ook een prelude tot seks. En seks is in ieder geval wat onze dansende insecten in gedachten hebben. Lees verder in: VroegeVogels.Vara.nl, 5 juni 2009 De schrijver Schrijven is iets typisch menselijks. Geen enkel ander levend wezen is hiertoe in staat. Toch? Dat dacht je! Er bestaat minstens één keverfamilie die kan schrijven. Ik weet haast zeker dat je enkele daarvan weleens bezig hebt gezien. Ik heb het natuurlijk over de draaitorren. Lees verder in: VroegeVogels.Vara.nl, 13 juni 2008 Moederinstinct Over het opvoeden van kinderen wordt veel gepraat en geschreven. Ik dacht daaraan, toen onze poes, Miesje, jongen kreeg. Ze bracht ze ter wereld in een kartonnen doos die toevallig in een hoek in de huiskamer stond. Lees verder in: De Pers, 23 april 2008, blz. 14 De cipier De mens wordt steeds minder uniek in de dierenwereld. Neem bijvoorbeeld het opsluiten van gevaarlijke misdadigers. Ik hoor u nu denken: er bestaan toch zeker geen dieren die andere in een gevangenis opsluiten? Jawel, die bestaan. Lees verder in: VroegeVogels.Vara.nl, 18 april 2008 De begrafenisondernemer Al eeuwen lang begraven of cremeren wij onze doden. Dit geldt voor de meeste culturen, maar niet voor alle. De Parsi bijvoorbeeld (Indische volgelingen van Zarathustra) schenken hun doden aan de gieren. Dit doen ze om te voorkomen dat de ontbindende lijken de grond, de lucht en het water vervuilen. Doorgaans wordt het begraven en cremeren verzorgd door begrafenisondernemers. Omdat het niet waarschijnlijk is dat wij mensen ooit onsterfelijk zullen worden, zal dit beroep daarom wel altijd blijven bestaan. Lees verder in: VroegeVogels.Vara.nl, 21 maart, 2008 De serenadebrenger Vroeger, in romantischer tijden, toen een man een vrouw lief had, ging hij onder het raam van haar slaapkamer staan, en zong, zichzelf soms begeleidend op een viool of ander snaarinstrument, om zijn liefde aan haar te tonen. Waar zijn ze gebleven, die romantische mannen, die serenadebrengers? Lees verder in: Vroege Vogels.Vara.nl, 22 februari 2008 Tegenwind Een jaar of vijfentwintig geleden deed ik, een kwart eeuw oud, mee met een georganiseerde fiets-kampeer vakantie. Twee weken fietsen door noord-oost Nederland. Tenten en kampeerspullen werden met auto's meegenomen naar elke volgende kampeerplaats, en voor iedere dag kregen we een routebeschrijving die ons over gemiddeld zo'n 70 km fietspaden en andere mooie wegen voerde. We waren jong, het weer was on-Hollands − zon, zon en nog eens zon! − en iedere dag voelden we ons fitter, fietsten we sneller en aten we meer. Vooral dat laatste was opmerkelijk. In: De Pers, 13 februari 2008, blz 26 A-tak Oma, die bij ons logeerde, werd plotseling ernstig ziek. De huisarts werd geroepen. Mijn broertje en ik, zeven en negen jaar, keken stiekum om het hoekje van de deur hoe hij bij oma's bed ging zitten. (In NRC Achterpagina, 17 augustus 2006)
Verder nog? Als Charlie Chaplin in de film Modern Times pauze heeft, blijft hij zijn armen bewegen alsof hij nog steeds bouten aandraait. Ik moest hieraan denken, toen ik gisteren bij de bakker was. (In NRC Achterpagina, 6 april 2006)
AnekdotesWeer thuis... Ik loop met een halfje brood over straat. Twee rijen Amsterdammertjes schermen de trottoirs af: die zijn zo smal dat je er alleen kunt lopen als je niets in je handen hebt. (Lees verder in: Margriet, p.2, nummer 50, 2008) Oma Een zwart-wit foto, zo'n ouderwetse met gekartelde witte randjes. Een oude, magere vrouw, nog in pyjama, zit aan de ontbijttafel. Bij haar staat een meisje van een jaar of zeven, met kortgeknipt, stijl haar, ook in pyjama. Dat meisje ben ik. De vrouw is mijn oma. Voor haar 66 jaar ziet ze er oud uit en erg moe. Daarom mag ik niet op schoot. Waarom ze moe is vertelt ze er niet bij. Haar man, mijn opa, is een paar maanden geleden overleden. Het lijkt pas gisteren voor haar. Maar voor mij is het al zo lang geleden dat ik niet aan opa denk, zeker niet nu oma bij ons logeert en ik graag bij haar op schoot wil. (Lees verder in: Opzij, p.45, juli/augustus 2008)
Italiaanse zomerschoentjes Tijdens een weekje Rome zag ik in de etalage van een schoenwinkel een paar roze-lila-witte zomerschoentjes waar ik op slag verliefd op werd. (lees verder in: Opzij, p.99, juli/augustus 2006)
Ingezonden brievenCreating universes Finally, we know how the big bang happened. It is explained in the piece about a way to widen wormholes (25 May, p.11). Apparently, you have to add negative energy, but there's a catch: "Add too much negative energy ... and the wormhole will briefly explode into a new universe that expands at the speed of light, much as ... ours did immediately after the big bang." (lees verder in: NewScientist, 15 June 2002) Dismantled bodies Dear Sir: (lees verder in: Antenna, p.83, 26 april 2002) A retraction Dear Editors: (lees verder in: Interzone 175, January 2002) Best stories Dear Editors: (lees verder in: Interzone 170, August 2001) Quite a feat! Dear Editors: (lees verder in: Interzone 153, March 2000) Avoiding RSI Sir: As writers we should do anything to avoid repetitive strain injury (RSI). One way of doing this is making use of macros, as was explained recently by Jane Dorner (Witing Magazine, February-March)... (lees verder in: Writing Magazine, p. 61, June/July 1996)
Colour-fast beans I am certain that many people who have grown broad bean 'Red Epicure', are disappointed about the bright red colour of the beans turning greyish pale when they are boiled. Why bother to grow them if you cannot tell them apart from ordinary broad beans om your plate! (lees verder in: Your Garden,
October 1995) Links naar de (e-)tijdschiften waarin bovenstaande publicaties verschenen zijn:NRC.nl Copyright © 2007 Marlies Vaz Nunes |